അമ്മമാര്‍..


മുകളിലത്തെ വീട്ടില്‍ പ്രിയ താമസത്തിനെത്തിയിട്ട് മാസം മൂന്ന് കഴിഞ്ഞെങ്കിലും പ്രിയയുടെ അമ്മയെ അധികമൊന്നും പുറത്തേക്കു കാണാറുണ്ടായിരുന്നില്ല. പടിക്കെട്ടുകള്‍ ഇറങ്ങി താഴെ എത്തുമ്പോഴേക്കും അവര്‍ വല്ലാതെ കിതച്ചിരുന്നു .അവര്‍ക്ക് കാലുകളില്‍ നല്ല നീരുണ്ടായിരുന്നു ,മാത്രമല്ല നല്ല വണ്ണിച്ച പ്രകൃതം. പ്രിയയെപ്പോലെ ശ്രീത്വം അവരുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇടക്കെപ്പോഴോ തമാശയായി പ്രിയയോടുഞാനതുപറയുകയും ചെയ്തു. പ്രിയ പറഞ്ഞ മറുപടി എന്നെ ഞെട്ടിക്കുന്നതായിരുന്നു. "അതെന്റെ പെറ്റമ്മയല്ല,പോറ്റമ്മയാണ്. എന്റെ പെറ്റമ്മ മധുരയിലാണ്, ഞാനുമായി ഒത്തു പോവാന്‍ വലിയ പാടാണ്. എനിക്കിവരെയാണ് എന്റെ അമ്മയേക്കാള്‍ ഇഷ്ടം.പാവത്തിനാരുമില്ല, മക്കളുമില്ല ,ബന്ധുക്കളുമില്ല,സമ്പാദിച്ചതത്രയും എനിക്കല്ലേ തന്നത്. ഇപ്പൊ ഞാനല്ലാതെ ആരാണ് അവരെ നോക്കുക? എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വിവാഹ പ്രായം കഴിഞ്ഞിട്ടും വിവാഹം നടക്കാതെ വന്നപ്പോള്‍ ഈ അമ്മയാണ് അപ്പാവെ വീണ്ടും എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചു കൊടുത്തത്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ എന്റെ അമ്മ മല്ലിക ഇവരെ വീട്ടിനു പുറത്താക്കി. അതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം ഞാനിപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.എന്റെ ഭര്‍ത്താവും പറയുന്നു അതാണ്‌ ശരിയെന്ന്. " എനിക്കും തോന്നി, അത് തന്നെയാണ് ശരിയെന്ന്. ന്യായവുമതാണ്, പ്രിയയോടുള്ള ഇഷ്ടം അല്‍പ്പം കൂടി കൂടിയതറിയിക്കുന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ച്‌ ഞാന്‍ തലയാട്ടി.


"ഞാന്‍ അപ്പാവെപ്പോലെ വെളുത്തിട്ടാണ്‌, എന്റെ രണ്ടു അമ്മമാരേപോലെയുമല്ല. അപ്പാ ആണഴകില്‍  "അഴകര്‍ സ്വാമി" മാതിരി ,അപ്പാവുക്കു ഞാന്‍ ജീവനായിരുന്നു." പ്രിയയുടെ വാക്കുകളില്‍ അപ്പാ നിറഞ്ഞു നിന്നു.അവളുടെ മുഖത്തിന്റെയും മനസ്സിന്‍റെയും അഴക് അതുപോലെ നിലനില്‍ക്കട്ടെ എന്ന് ഞാന്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. മനസ്സിന്റെ നൈര്‍മ്മല്യം ഈശ്വരദാനമാണ്, നന്മയുള്ളവര്‍ക്ക് മാത്രം കിട്ടുന്നത്.


പ്രിയയോടുള്ളത് പോലെ പോറ്റമ്മ മുത്തുലക്ഷ്മി അമ്മാളോടും എനിക്കിഷ്ടം കൂടി. ബദ്ധപ്പെട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ഇടക്കൊക്കെ അവര്‍ താഴെ ഇറങ്ങിവന്നെന്നോട് സംസാരിച്ചു, ഒരുപാടു കഥകള്‍ . ചിലപ്പോഴൊക്കെ അനുഭവിച്ച കഷ്ടപ്പാടുകളെ പറ്റി പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു. അവര്‍ പ്രിയയുടെ സ്വന്തം അമ്മയല്ലെന്നുള്ളത് സംസാരത്തില്‍ വരാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു ,ഞാനും അതറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചില്ല. അവര്‍ക്ക് പ്രിയയോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ അളവറിയാമായിരുന്നത് കൊണ്ട് അമ്മയായിട്ടേഎനിക്കു തോന്നിയുള്ളൂ.

ഇടക്കെപ്പോഴെങ്കിലും അവര്‍ മധുരക്ക് പോയിരുന്നു. പോയിട്ട് വരുമ്പോഴെല്ലാം നെരുക്കിക്കെട്ടിയ മല്ലിപ്പൂവ്എനിക്കും കൊണ്ട് വന്നിരുന്നു.മധുരയിലെ മല്ലിപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധവും ഭംഗിയും പൂവു വയ്ക്കുന്ന ശീലമില്ലാത്ത എന്നെയും ഭ്രമിപ്പിച്ചു. ഇത്തവണ പോയിവന്നതുമുതല്‍ അമ്മയ്ക്ക് അസഹ്യമായ കാലുവേദനയാണെന്ന് പ്രിയ പറഞ്ഞു. തിരക്കിനിടയില്‍ കുറച്ചുനേരമൊതുക്കിവച്ച് അവരെ കാണാന്‍ പോയി.  നീര് വച്ച് വീര്‍ത്ത കാലുകള്‍ നീട്ടിവച്ചു കിടക്കുകയായിരുന്ന അവര്‍ എന്നെ കണ്ടതും എണീക്കാനൊരു ശ്രമം നടത്തി . " ഈ യാത്ര വേണ്ട വേണ്ട  എന്ന് ഞാന്‍ പാപ്പാവോട് പലവട്ടം പറഞ്ഞതാണ്, അത് കേള്‍ക്കണ്ടേ? ഇപ്പൊ പാരുങ്കോ ഒന്നും ചെയ്യാനാവാതെ ഈ കിടപ്പ്.അനുജത്തിക്ക് സുഖമില്ലെന്നു കേട്ടപ്പോള്‍ പോകണമെന്ന് മനസ്സില്‍ തോന്നിയതാണ്,പക്ഷെ പ്രിയ സമ്മതിച്ചില്ല.പിന്നെ അവാളുടെ ഫോണ്‍ വന്നതും എന്നെ അയച്ചു.അതിപ്പടിയായി."
 " പ്രിയയുടെ അമ്മക്കാണോ സുഖക്കേട്‌ ?" എനിക്ക് ചോദിക്കാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. " എന്നോടെ തങ്കക്ക്, അവാളും പ്രിയാവോടെ അമ്മ താന്‍." അവര്‍ പറഞ്ഞു. "

 പിന്നീടു ഒന്ന് നിര്‍ത്തി എന്തോ ആലോചിച്ചു കൊണ്ട്  അവര്‍ പറഞ്ഞു, " ഞങ്ങള്‍ക്ക് രണ്ടു പേര്‍ക്കും കൂടി ഒരേയൊരു പാപ്പാ, പ്രിയ.ആനാല്‍ പാപ്പാവുക്ക് മല്ലിയെ പുടിക്കാത്‌. ഞാനെന്തു ചെയ്യും? ഞങ്ങള്‍ രണ്ടാളും കൂടിയല്ലേ വളര്‍ത്തത്. മല്ലിയുടെ ഗുണം അപ്പടി താന്‍. പ്രിയ സൊല്ലലിയാ?പ്രിയാവോടെ മനസ്സില്‍ മല്ലിയും എന്‍ കണവരും എന്നോട് സെന്തതെല്ലാം ഓര്‍മ്മയിരുക്ക്. ഒരു കുട്ടി വേണമെന്ന് കരുതിയാണ് വിവാഹം നടക്കാതിരുന്ന തങ്കയെ എന്‍ കണവനുക്കെ കട്ടി വയ്ത്തത്. പക്ഷെ അവള്‍ക്കും കുട്ടികളുണ്ടായില്ല. പിന്നെ ഉള്ളിലുള്ള ഊരില്‍ പോയി  യാര്‍ക്കോപിറന്തു 3 നാള്‍ മാത്രമായ പാപ്പാവേ ഞാനാണ് കൊണ്ട് വന്നത്. അപ്പൊ മല്ലി ഓടിയെത്തി. അങ്ങിനെ ആരെയും അറിയിക്കാതെ വേറെ ഒരു ഗ്രാമത്തിലാണ് ഞങ്ങള്‍ പാപ്പാവേ വളര്‍ത്തത്.  അവാളും കഷ്ടപ്പെട്ടിരുക്ക്. എല്ലാം കഴിഞ്ഞു പാപ്പാവുക്ക് 5വയസ്സ് കഴിഞ്ഞു സ്വന്തം ഗ്രാമത്തിലെത്തിയപ്പോള്‍ അവള്‍ കെഞ്ചി ,പാപ്പാ അവളുക്കു പിറന്നതാണെന്നെ പറയാവൂ എന്ന്. തട്ടിക്കളയാന്‍ തോന്നിയില്ല. എപ്പോഴും തങ്കയുടെ സന്തോഷം പാത്തു ശീലമാച്ച്. പക്ഷെ  കുറച്ചു നാള്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ അവള്‍ വീണ്ടും മാറി. അവളും പാപ്പാവും മറ്റും പോതുമെന്നു, ഞാന്‍ ഭാരം.അങ്ങിനെ വീട് വിട്ടു എത്ര നാള്‍. ഒന്ന് കാണാന്‍ പോലും സമ്മതിക്കുമായിരുന്നില്ല.പ്രിയാ എല്ലാംസൊല്ലിയിരിക്കും അല്ലിയാ?" കഥയിലെ അപ്രതീക്ഷിതമായ വഴിത്തിരിവില്‍ ചിന്തകള്‍ തന്നെ വഴിമുട്ടിയിരിക്കുകയായിരുന്ന എന്നെ അവരുടെ ചോദ്യം ഉണര്‍ത്തി.

" ഇല്ല പ്രിയ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. പ്രിയയെ എപ്പോഴും രണ്ടുഅമ്മമാരുള്ള ഭാഗ്യവതിയെന്നാണ് ഞങ്ങള്‍ പറയുക, അതങ്ങിനെ തന്നെയിരിക്കട്ടേ, മൂന്ന് അമ്മമാരുള്ള ഭാഗ്യവതി! അധികമാര്‍ക്കും കിട്ടാത്ത പുണ്യം! എന്നോടിതൊന്നും പറഞ്ഞതായി പറയേണ്ട." ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

"അതും ശരിയാണ്. 15 വയസ്സുള്ളപ്പോഴാണ് പ്രിയ തന്നെ ഈ സത്യങ്ങളൊക്കെ അറിഞ്ഞത്. അവള്‍ക്കതൊന്നും താങ്ങാനായില്ല. മനസ്സിന്റെ താളം തന്നെ തെറ്റി ,2കൊല്ലത്തോളം മരുന്നും മന്ത്രവും , അലയാത്ത കോവിലുകളില്ല, പാപ്പാവേക്കാള്‍ വലുതൊന്നുമില്ല എനിക്ക്. കടവുള്‍ പുണ്യത്തില്‍ നല്ല മാപ്പിള കിടച്ചുത്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മുതല്‍ ഞാന്‍ കൂടെ , മല്ലിയെ പാക്കറുതുക്ക് വര്‍ഷത്തിലൊരിക്കല്‍ പാപ്പാ പോകും. പാപ്പാ താന്‍ എന്‍ പുണ്യം! കുഴന്തേ പെത്തുക്കണം എന്നില്ല. പിറവി മനസ്സില്‍ നിന്നല്ലേ. " അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞ്  ഒഴുകിത്തുടങ്ങി. പതുക്കെ ഒന്ന് തലോടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു ഞാനെഴുനെറ്റു. താഴെ പ്രിയയുടെ വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം, എന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകള്‍ പ്രിയ കാണാതിരിക്കട്ടെ.എല്ലാവരെക്കാള്‍ ഭാഗ്യവതി ആയ പ്രിയ ,മൂന്ന് അമ്മമാര്‍ അപൂര്‍വ്വം.അറിയാത്ത ആ അമ്മയും ഒരിക്കല്‍ മടങ്ങിയെത്തുമോ പ്രിയയെ തേടി?...

..